من از شروع محرم سیاه می پوشم

آسمان بر آن شده تا با زمین ساغر زند مهر خندد بر مه و مه خنده بر اختر زند عرشیان را مرغ دل سوی مدینه پر زند حضرت روح الامین بیت الولا را در زند بوسه بر خاک سرای موسی جعفر زند دم ز وصف بضعه ی زهرا و پیغمبر زند در کنار نجمه ماه مرتضی پیدا شده یا به طور موسی کاظم رضا پیدا شده آفرینش را به تن روح مجرّد آمده مژده در ذیقعده از عیدی موءّید آمده عالم خلقت به از خلد مخلّد آمده جلوه گر حسن خدای حیّ سرمد آ...

این زمین پربلا را نام دشت کربلاست ای دل بیدرد آه آسمان سوزت کجاست این بیابان قتلگاه سید لب تشنه است ای زبان وقت فغان وی دیده هنگام بکاست این فضا دارد هنوز از آه مظلومان اثر گر ز دود آه ما عالم سیه گردد رواست این مکان بوده است روزی خیمهگاه اهلبیت کز حباب اشگ ما امروز گردش خیمههاست کشتی عمر حسین اینجا به زاری گشته غرق بحر اشگ ما درین غرقاب بیطوفان چراست اینک قبهٔ پر نور کز نزدیک و دور پرتو...

سرزمین کربلا وادیّ ایمندور باجی جلوه گاه نور وجه حیّ ذوالمندور باجی محترم یردور بو یر دارالصّفای عشقدور اهل عشق آنلار بو یر کرب و بلای عشقدور من خلیل عشق، بو صحرا منای عشقدور قان شَمیمی بو سوزه برهان مُتقَندور باجی دولدوروب دشت عراقی باشداکی شوریم منیم من کلیم ا... عشقم، کربلا طوریم منیم دلده اَرنی، جلوه ی جاناندی منظوریم منیم جلوه گر بوردا حسینه نور ذوالمندور باجی بو بیابان بلانین بیر بیوک غوغ...